WILLEMSTAD – Curaçao heeft geen centraal register met betrouwbare cijfers over het aantal sekswerkers, de locaties waar zij werken of de aard van het werk. Volgens minister van Justitie Shalten Hato speelt een groot deel van het sekswerk zich af in een informele of illegale omgeving, waardoor de beschikbare informatie beperkt blijft.
De minister schrijft dat in antwoord op schriftelijke vragen van MFK-parlementariër Maria Nita. Zij vroeg om een actueel overzicht van de situatie rond sekswerk, toezicht, gezondheidsrisico’s, mensenhandel en mogelijke regulering.
Hato erkent dat het gebrek aan structuur en voldoende controle risico’s met zich meebrengt. Het gaat volgens hem onder meer om seksuele uitbuiting, mensenhandel, geweld, georganiseerde criminaliteit en problemen rond volksgezondheid en sociale bescherming.
Politie en andere instanties beschikken volgens de minister wel over operationele informatie en signalen uit onderzoeken. Die gegevens worden niet openbaar gemaakt, onder meer vanwege privacy en lopende opsporingsonderzoeken. Concrete aantallen over sekswerkers of plekken waar sekswerk plaatsvindt, deelt de minister daarom niet.
Opsporen en vervolgen
Justitie zegt samen te werken met onder meer het Korps Politie Curaçao, het Openbaar Ministerie en het meldpunt PATH. De nadruk ligt daarbij op het opsporen en vervolgen van mensenhandel, seksuele uitbuiting en illegale activiteiten. Ook wordt samengewerkt met zorg- en welzijnsorganisaties om kwetsbare personen te signaleren en hulp te bieden.
Een nieuw vergunningenstelsel of registratiesysteem is er nog niet. Hato schrijft wel dat zijn ministerie verschillende vormen van beleid en regulering onderzoekt. Daarbij wordt gekeken naar betere controles, administratieve regels, rechtsbescherming en nauwere samenwerking tussen overheidsinstanties. Wanneer dat tot concrete voorstellen leidt, vermeldt de minister niet.
Campo Alegre
Nita had in haar vragen gewezen op de situatie na Campo Alegre, waar sekswerk in het verleden gecentraliseerd en gereguleerd plaatsvond. Volgens haar is sindsdien onvoldoende zicht ontstaan op het informele deel van de sector. De minister bevestigt in zijn antwoord dat juist daar de beschikbare informatie beperkt is.
Hato stelt verder dat stigmatisering ertoe kan leiden dat mensen geen medische zorg, bescherming of hulp durven te zoeken. Hij pleit daarom voor meer voorlichting, preventie en een publiek gesprek over seksuele gezondheid, mensenrechten en uitbuiting.
De beantwoording laat daarmee vooral zien dat Justitie de risico’s rond sekswerk onderkent, maar nog geen zicht biedt op de omvang van de sector of op concrete maatregelen om die beter te reguleren.
