DEN HAAG – Het Interparlementair Koninkrijksoverleg (IPKO) staat aan de vooravond van de grootste hervorming sinds de oprichting. Achter het besluit om met een nieuw vergaderformat te werken schuilt een veel ambitieuzere visie: het overleg tussen de parlementen van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en Nederland moet af van losse discussies en uitgroeien tot een resultaatgericht samenwerkingsplatform met blijvende impact.
Dat blijkt uit het voorstel Samenwerken aan zichtbare resultaten die tellen van de Sint Maartense politica Sarah Wescot-Williams, dat tijdens het recente IPKO in Den Haag als leidraad is aanvaard voor toekomstige bijeenkomsten.
De kern van het voorstel is niet een andere vergaderopstelling of een informeler gesprek met bewindspersonen. De belangrijkste verandering is dat het IPKO voortaan moet gaan werken aan een beperkt aantal terugkerende hoofdthema’s die over meerdere bijeenkomsten worden gevolgd. Daarmee moet een einde komen aan de praktijk waarbij onderwerpen één keer worden besproken en daarna uit beeld verdwijnen.
Concreet resultaat
Voor elk hoofdthema moet vooraf worden vastgelegd wat precies het probleem is, welk doel de bespreking heeft en welk concreet resultaat wordt nagestreefd. Vervolgens moeten de parlementen tijdens een volgend IPKO verantwoording afleggen over de voortgang, genomen initiatieven en behaalde resultaten. Ook openstaande actiepunten blijven zichtbaar op de agenda staan totdat zij zijn afgehandeld.
Die systematische opvolging vormt de grootste vernieuwing van het voorstel. Waar het IPKO jarenlang vooral een forum was voor het uitwisselen van standpunten tussen de vier parlementen, introduceert Wescot-Williams feitelijk een vorm van onderlinge verantwoording. De afsprakenlijst verandert van een verslag van de bijeenkomst in een werkdocument waarin wordt bijgehouden wie waarvoor verantwoordelijk is en binnen welke termijn terugkoppeling wordt verwacht.
Grotere rol presidium IPKO
Het voorstel geeft daarnaast een grotere rol aan het presidium van het IPKO. Dat moet voortaan de hoofdthema’s selecteren, bepalen welke werkvorm wordt gebruikt en ervoor zorgen dat onderwerpen met een duidelijke Koninkrijksdimensie regelmatig terugkeren. Ook wordt voorgesteld om vergaderingen aan te vullen met werkbezoeken en waar mogelijk jongeren en maatschappelijke organisaties te betrekken.
Opvallend is dat het voorstel geen nieuwe formele bevoegdheden voor het IPKO creëert. Regeringen kunnen nog steeds niet worden gedwongen om uitvoering te geven aan aanbevelingen. De kracht moet volgens de initiatiefnemer juist liggen in een betere voorbereiding, een scherpere focus en een structurele opvolging van gemaakte afspraken.
Karakter veranderen
Juist daarin ligt de grootste betekenis van het document. Het probeert het karakter van het IPKO fundamenteel te veranderen: van een overleg waarin parlementariërs vooral informatie uitwisselen naar een platform dat zichzelf meet aan concrete resultaten en de voortgang daarvan ook zichtbaar maakt.
Daarmee erkent het voorstel impliciet dat de bestaande werkwijze onvoldoende tastbare opbrengsten oplevert en dat de effectiviteit van het overleg alleen kan worden vergroot door meer continuïteit en meer onderlinge aanspreekbaarheid.
-
Lees hier de paper: Samenwerken aan zichtbare resultaten die tellen
