
COOPERSTOWN – Andruw Jones heeft zijn opname in de Amerikaanse Baseball Hall of Fame opgedragen aan Curaçao. In zijn toespraak in Cooperstown stond de oud-honkballer uitgebreid stil bij zijn jeugd op het eiland, zijn overleden vader en de Curaçaose spelers die vóór en na hem de Major League bereikten.
„Er is geen gemakkelijke weg van het kleine eiland Curaçao, ruim 3.000 kilometer hiervandaan, naar deze plek”, zei Jones. „Maar vanaf vandaag zijn Cooperstown en Curaçao voor altijd met elkaar verbonden. De eerste Hall of Famer van mijn eiland zijn, is een ongelooflijk moment.”
Jones werd zondag samen met Carlos Beltrán en Jeff Kent officieel opgenomen in de National Baseball Hall of Fame. Onder de naar schatting 12.000 aanwezigen waren veel Curaçaose supporters. De blauw-witte kleuren van de Curaçaose vlag waren duidelijk zichtbaar in het publiek. Op het podium zaten tientallen eerder opgenomen honkballegendes. Volgens Major League Baseball waren in totaal zestig Hall of Famers bij de ceremonie aanwezig.
‘Dit is voor jullie’
Jones zei verheugd te zijn dat hij het historische moment kon delen met mensen uit zijn geboorteland. „Aan de mensen van Curaçao: dit is echt voor jullie. Dank jullie wel.” Vervolgens richtte hij zich in het Papiamentu tot de supporters op het eiland.
Ook bracht hij een eerbetoon aan Hensley ‘Bam Bam’ Meulens, de eerste op Curaçao geboren honkballer die de Major League bereikte. „Bam Bam opende de deur voor vele anderen om hun droom na te jagen en professional te worden.”
Jones zei dat hij zich er bij zijn komst naar de Atlanta Braves van bewust was dat hij op zijn beurt andere Curaçaose jongeren kon inspireren. Hij verwees onder anderen naar Ozzie Albies, Jurickson Profar, Jonathan Schoop, Andrelton Simmons, Kenley Jansen en Jair Jurrjens. „Ik ben zo trots op jullie.”
Vader Henry
Het meest emotionele gedeelte van de speech ging over zijn vader Henry Jones, die tien jaar geleden overleed. Jones noemde het bitterzoet dat zijn vader zijn opname in de Hall of Fame niet meer kon meemaken.
Henry Jones speelde zelf als centerfielder en leerde zijn zoon de positie. Op Curaçao sloeg hij ballen van de ene foutpaal naar de andere, zodat Andruw ze moest zien te vangen. „Door de wind van zee is het op het eiland erg moeilijk om hoge ballen goed te volgen.”
Zijn vader liet hem ook een voorhamer ronddraaien om sterke polsen te ontwikkelen. „Alles wat hij mij leerde, had een doel. Henry Jones was een legende op Curaçao en zelf een geweldige speler.”
Jones vervolgde: „Zonder zijn voortdurende coaching zou ik hier niet staan. Pap, we hebben het gedaan. Ik weet dat je nu met een grote glimlach op mij neerkijkt. Ik hou heel veel van je.”
Zijn moeder Carmen, die wel bij de plechtigheid aanwezig was, noemde hij zijn grootste supporter. „Je hebt mij geleerd bescheiden te blijven.”
Vertrouwen van Bobby Cox
Jones bedankte ook de Atlanta Braves, die hem in 1993 als zestienjarige contracteerden. Vooral de inmiddels overleden manager Bobby Cox speelde volgens hem een doorslaggevende rol.
„Niemand binnen de Braves-organisatie heeft meer invloed op mij gehad dan Bobby Cox. Hij zette een negentienjarige in de opstelling voor de World Series en geloofde in mij.”
Dat vertrouwen betaalde Jones direct terug. Tijdens de eerste wedstrijd van de World Series van 1996 sloeg hij twee homeruns en werd hij de jongste speler die ooit een homerun sloeg in de World Series.
Jones herinnerde zich ook hoe Cox hem tijdens mindere perioden naar het kantoor van Hank Aaron stuurde. Jones dacht dan dat hij op het matje werd geroepen, maar Aaron sprak bewust niet over honkbal. Hij vroeg naar zijn gezin en kinderen, om hem te laten ontspannen en zijn gedachten even van de sport af te halen.
Verdediging boven persoonlijke cijfers
Hoewel Jones in zijn loopbaan 434 homeruns sloeg, zei hij tijdens zijn speech dat hij vooral trots was op zijn verdedigende kwaliteiten.
„Homeruns slaan is geweldig, maar ik hechtte veel waarde aan mijn verdediging, omdat je daarmee wedstrijden wint. Je kunt vier slagbeurten zonder honkslag eindigen en toch invloed hebben door honkslagen en extra honken van de tegenstander te voorkomen.”
Die instelling paste volgens hem bij de cultuur van de Braves. „Het spel wordt veel eenvoudiger wanneer je je op het team richt en niet op jezelf. Dat is de schoonheid van honkbal.”
Jones won tussen 1998 en 2007 tien Gold Gloves op rij en werd vijf keer geselecteerd voor de All-Star Game. Hij is een van slechts vier spelers in de honkbalgeschiedenis met minstens tien Gold Gloves en vierhonderd homeruns. Zijn plaquette in Cooperstown draagt, zoals verwacht, het logo van de Atlanta Braves. De Hall of Fame omschrijft hem als de belangrijkste verdediger van de succesvolle Braves-ploegen uit die periode.
Jones bedankte tot slot zijn voormalige ploeggenoot Chipper Jones, die zich jarenlang publiekelijk voor zijn kandidatuur had ingezet. „De Jones boys zijn nu allebei in Cooperstown.”
„Aan iedereen die mij heeft geholpen tijdens mijn reis van Curaçao naar Cooperstown: dank jullie wel”, besloot Jones.





































