WILLEMSTAD – Het ENNIA Resolution Fund heeft in 2026 nog eens 24 miljoen Caribische gulden geleend bij de Centrale Bank van Curaçao en Sint-Maarten (CBCS). Daardoor is het uitstaande bedrag onder het financiële vangnet voor ENNIA bijna verdubbeld tot 49 miljoen gulden. Dat blijkt uit antwoorden van de CBCS op vragen van Curaçao.nu.
Op 30 januari leende het fonds vijf miljoen gulden voor het Sint-Maartense deel van de ENNIA-oplossing. Op 18 mei volgde een nieuwe lening van negentien miljoen voor Curaçao.
Per 1 september stond volgens de CBCS in totaal 44 miljoen gulden uit onder de Curaçaose piekfaciliteit. Onder de afzonderlijke faciliteit voor Sint Maarten ging het om vijf miljoen gulden.
De eerste lening uit het vangnet vond plaats op 25 maart 2025. Het ENNIA Resolution Fund leende toen 25 miljoen gulden. Eind 2024 was nog geen gebruikgemaakt van deze mogelijkheid.
Financieel vangnet
De zogenoemde piekfaciliteit is een kredietlijn van maximaal 500 miljoen gulden. Daarvan is ruim 467 miljoen bestemd voor Curaçao en iets meer dan 32 miljoen voor Sint-Maarten.
Het vangnet is bedoeld voor momenten waarop het Resolution Fund tijdelijk niet genoeg geld in kas heeft om aan de verplichtingen rond ENNIA te voldoen. De inkomsten voor de ENNIA-oplossing komen verspreid over tientallen jaren binnen, terwijl vooral aan het begin relatief veel geld nodig is.
De CBCS benadrukt dat vanaf de totstandkoming van de oplossing al rekening is gehouden met zulke tijdelijke tekorten. De nieuwe leningen betekenen volgens de bank daarom niet dat zich een onverwacht financieel probleem heeft voorgedaan.
Het geld is niet gekoppeld aan afzonderlijke rekeningen of betalingen. De verplichtingen van het fonds bestaan volgens de CBCS wel voor het overgrote deel uit pensioenbetalingen aan polishouders.
Lening via schuldbewijzen
Het Resolution Fund leent het geld door obligaties uit te geven. Dat zijn schuldbewijzen waarin staat hoeveel het fonds van de CBCS heeft geleend en onder welke voorwaarden het bedrag moet worden terugbetaald. De Centrale Bank koopt deze obligaties en stelt daarmee het geld beschikbaar.
Over de leningen wordt jaarlijks één procent rente betaald. De piekleningen lopen tot eind 2074. Het bedrag dat dan nog openstaat, moet aan het einde van de looptijd worden afgelost.
Curaçao en Sint Maarten staan garant voor de terugbetaling. Als het Resolution Fund de rente of aflossing uiteindelijk niet zelf kan betalen, kunnen de landen worden aangesproken.
Het gaat daarmee niet om een gift en ook niet om een vastgesteld verlies voor de CBCS of de belastingbetaler. De leningen staan als vorderingen op de balans van de Centrale Bank. Wel dragen de landen door hun garanties uiteindelijk het risico wanneer het fonds niet aan zijn verplichtingen kan voldoen.
Meer opnames verwacht
Van de maximale 500 miljoen gulden is inmiddels bijna tien procent gebruikt. Dat betekent niet dat het resterende bedrag ook volledig nodig zal zijn.
De CBCS verwacht wel dat het Resolution Fund de komende jaren opnieuw een beroep op het vangnet zal doen. Maar volgens de huidige prognoses zal de maximale kredietruimte van 500 miljoen niet volledig worden benut. Een actuele raming van het bedrag dat uiteindelijk naar verwachting nodig is, heeft de bank niet gegeven.
Naast de 49 miljoen gulden uit de piekfaciliteiten kocht de CBCS eind 2024 een afzonderlijke obligatie van 55 miljoen gulden van het Resolution Fund. Dat geld was bedoeld als kapitaalinjectie voor de geherstructureerde ENNIA-groep.
Eind 2025 had de CBCS daardoor in totaal 80 miljoen gulden aan obligaties van het Resolution Fund in bezit: de kapitaalinjectie van 55 miljoen en de eerste pieklening van 25 miljoen. De reguliere aflossingen op de obligatie van 55 miljoen beginnen pas eind 2030, al is eerdere gedeeltelijke aflossing toegestaan.
Als die obligatie per 1 september nog volledig uitstond, bedroeg de totale financiering van het Resolution Fund door de CBCS op dat moment 104 miljoen gulden. De Centrale Bank is gevraagd dat actuele totaalbedrag te bevestigen.
