HOUSTON - 14 juni 2026 zal voor altijd een bijzondere plaats in mijn geheugen innemen. Niet alleen omdat Curaçao voor het eerst in zijn geschiedenis deelnam aan een Wereldkampioenschap voetbal, maar ook omdat ik samen met een goede vriend persoonlijk aanwezig mocht zijn in Houston om dit historische moment mee te maken.
Tekst en Foto’s: Anthony Haile
Veel mensen zullen zich de uitslag herinneren. Anderen zullen spreken over de prestaties van onze spelers. Maar voor mij gaat dit verhaal over iets veel groters. Het gaat over de trots die ik voelde als Curaçaoënaar. Het gaat over de sfeer die wij onderweg hebben ervaren. Het gaat over duizenden landgenoten die samenkwamen om geschiedenis te schrijven. En bovenal gaat het over het besef dat een klein eiland van slechts 150.000 inwoners erin is geslaagd de wereld te laten zien wie zij zijn.
Toen Curaçao zich kwalificeerde voor het Wereldkampioenschap, stond voor mij één ding vast: ik moest erbij zijn. Samen met een goede vriend begonnen wij meteen plannen te maken. Nadat wij de bevestiging hadden gekregen dat wij tickets voor de wedstrijd konden bemachtigen, werden de vliegtickets geboekt. Om de kosten enigszins binnen de perken te houden, reisden wij via Toronto naar Houston en keerden later via El Salvador en Bogotá terug naar Curaçao.
Op dat moment beseften wij nog niet dat het avontuur eigenlijk al op de luchthavens zou beginnen.
Toronto en Houston kleurden blauw
Op de luchthaven van Toronto merkten wij meteen dat Curaçao een bijzonder verhaal was geworden. Overal waar wij liepen, werden wij aangesproken door mensen die onze shirts zagen. Velen wilden weten waar Curaçao lag, hoe wij erin waren geslaagd ons te kwalificeren en hoe groot ons eiland eigenlijk was.
Wat mij vooral opviel, was het enthousiasme van mensen uit andere landen. Duitsers, Canadezen en reizigers uit allerlei windstreken wilden foto’s met ons maken. Het leek alsof iedereen sympathie had voor de kleinste deelnemer van het toernooi. Men zag ons als de underdog die het onmogelijke had gepresteerd.
Bij aankomst in Houston werd dat gevoel alleen maar sterker. Op de luchthaven werden wij verwelkomd door grote uitingen van steun voor de Curaçaose supporters. Het voelde alsof de hele stad wist dat Curaçao aanwezig was. Overal zagen wij mensen in blauwe shirts en overal werd gesproken over de verrassende debutant uit het Caribisch gebied.
Het was een gevoel van trots dat moeilijk te beschrijven was. Voor het eerst hoefden wij niet uit te leggen waar Curaçao lag. Mensen kenden onze naam. Mensen wilden met ons praten. Mensen wilden foto’s maken met Curaçaose supporters. Dat alleen al was een overwinning.
De dag van de waarheid
Op zaterdag gingen wij alvast naar het stadion om de omgeving te verkennen. Toen wij voor het enorme stadion stonden en op de grote schermen zagen staan: Duitsland - Curaçao , kregen wij allebei kippenvel. Daar stond het werkelijk. Curaçao tegenover Duitsland. Ons kleine eiland tegenover een van de grootste voetbalnaties ter wereld. Die nacht sliepen wij nauwelijks.
De volgende ochtend vertrokken wij al vroeg naar het stadion. Wij wilden niets missen van wat zonder twijfel de belangrijkste voetbalwedstrijd uit onze geschiedenis zou worden. Onderweg kwamen wij honderden Curaçaoënaars tegen. Sommigen waren vanuit Nederland gekomen, anderen vanuit de Verenigde Staten, Canada of natuurlijk rechtstreeks vanaf Curaçao. Overal zag je blauwe shirts, vlaggen en lachende gezichten. Wat mij vooral opviel, was hoeveel aandacht onze supporters kregen. Mensen wilden voortdurend foto’s maken met de Blue Wave. Het leek alsof Curaçao een van de publieksfavorieten van het toernooi was geworden.
Drie momenten die ik nooit zal vergeten
Er waren die dag drie momenten die voor altijd in mijn geheugen gegrift zullen blijven.
De gigantische vlaggen op het veld
Kort voordat de wedstrijd begon, werden twee enorme vlaggen uitgerold op het speelveld. Aan de ene kant de Duitse vlag, aan de andere kant onze eigen Curaçaose vlag.
Toen ik die gigantische blauwe vlag zag liggen naast die van Duitsland, voelde ik een enorme trots. Het was alsof de wereld eindelijk erkende dat ook wij erbij hoorden.
Voor een klein eiland dat jarenlang buiten de grote voetbalwereld had gestaan, was dit een symbolisch moment van enorme betekenis.
Mama Wak door het hele stadion
Het tweede moment was misschien nog emotioneler. Voordat de spelers het veld betraden, werd het lied Mama Wak volledig in het stadion afgespeeld. Naar schatting waren er ongeveer 8.000 Curaçaoënaars aanwezig. Toen de eerste tonen klonken, begon vrijwel iedereen mee te zingen. Wat daarna gebeurde bezorgt mij nog steeds kippenvel. Achtduizend stemmen zongen uit volle borst mee. Het geluid galmde door het stadion. Even leek het alsof Houston van Curaçao kwam. Ik dacht op dat moment aan de schrijver van het lied. Wat moet het bijzonder zijn geweest om jouw muziek volledig te horen tijdens een wereldkampioenschap voetbal.
Mama wak wordt uit volle borst gezongen
Ons volkslied voor meer dan 70.000 mensen in het stadion en miljoenen televisiekijkers
Het derde moment was zonder twijfel het spelen van ons volkslied. Toen de spelers opstelden en het volkslied van Curaçao begon te klinken, kon ik mijn emoties nauwelijks bedwingen. Mijn vriend voelde precies hetzelfde. Wij stonden daar tussen meer dan 70.000 toeschouwers en luisterden naar het volkslied van ons eiland. Nooit eerder had ik zo sterk gevoeld wat het betekent om Curaçaoënaar te zijn. Op dat moment wist ik dat alle moeite, alle kosten en alle voorbereidingen de moeite waard waren geweest. Voor mij was dit een van de mooiste momenten van de hele reis.
Het volkslied wordt gezongen
De historische goal van Livano Comenencia
Natuurlijk was Duitsland de grote favoriet. Niemand had verwacht dat Curaçao de Duitsers werkelijk zou kunnen bedreigen. Maar toen gebeurde het ondenkbare. Na de openingstreffer van Duitsland maakte Livano Comenencia de gelijkmaker. Binnen enkele seconden veranderde het Curaçaose vak in één grote explosie van vreugde. Mensen sprongen, schreeuwden, huilden en vielen elkaar in de armen. Mijn vriend en ik deden precies hetzelfde.
Ja, uiteindelijk verloren wij met 7-1. Maar laat niemand denken dat die ene goal onbelangrijk was. Integendeel. Die goal tegen het machtige Duitsland zal voor altijd deel uitmaken van onze voetbalgeschiedenis. Livano Comenencia heeft zichzelf onsterfelijk gemaakt. Hij bewees dat ook Curaçao kan scoren op het grootste podium ter wereld. Dat zijn shirt een plaats krijgt in het FIFA Museum zegt alles over de betekenis van dat moment.
Een feestelijke afsluiting met de Blue Wave Watch Party.
Na de wedstrijd kregen wij de gelegenheid om deel te nemen aan de Blue Wave Watch Party, georganiseerd door het Curaçao Tourist Board en verschillende sponsors onder leiding van Muryad de Bruin, directeur van het Curaçao Tourist Board (CTB). Hier hadden de genodigden de mogelijkheid om tevens de wedstrijd Nederland vs Japan op een groot televisiescherm te volgen.
De Watch Party bood supporters de gelegenheid om samen terug te kijken op een historische dag. De sfeer was uitstekend. Overal zag je lachende gezichten en hoorde je verhalen over de belevenissen in het stadion. Hoewel wij de wedstrijd hadden verloren, voelde niemand zich verslagen. Integendeel. Iedereen besefte dat wij getuige waren geweest van een historisch moment voor ons eiland. De heer De Bruin sprak de aanwezigen toe en bedankte iedereen voor de steun aan de Blue Wave. Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk en maakte de avond compleet. De bijeenkomst werd positief ontvangen door de aanwezige supporters.
Guinness World Records en de voordelen voor Curaçao
Een ander bijzonder moment was de erkenning door Guinness World Records. Als kleinste deelnemende natie in de geschiedenis van het Wereldkampioenschap kreeg Curaçao een officiële onderscheiding. Dat is niet zomaar een prijs. Het betekent dat de naam Curaçao voor altijd verbonden zal blijven aan een unieke prestatie in de geschiedenis van het wereldvoetbal. De voordelen hiervan zijn enorm.
De internationale bekendheid van Curaçao heeft een ongekende impuls gekregen. Miljoenen mensen hebben onze naam gehoord. Velen zijn nieuwsgierig geworden naar ons eiland en zullen het willen bezoeken. Velen zullen zich ook herinneren dat personen zoals Jean Francisca jarenlang geloofden dat Curaçao ooit het wereldkampioenschap zou bereiken. Waar sommigen destijds twijfelden, heeft de geschiedenis nu bewezen dat dromen werkelijkheid kunnen worden.
De toeristische sector kan hiervan jarenlang profiteren. De gratis publiciteit die Curaçao tijdens het Wereldkampioenschap heeft gekregen, zouden wij met geen enkel reclamebudget hebben kunnen kopen.
Maar er ligt ook een belangrijke verantwoordelijkheid
Als er meer bezoekers naar Curaçao komen, moeten wij ervoor zorgen dat zij een schoon en verzorgd eiland aantreffen. Te vaak zien wij zwerfvuil langs wegen, op terreinen en soms zelfs op plaatsen die toeristen bezoeken. Dat moeten wij serieus nemen.
Want het enorme voordeel dat deze wereldwijde aandacht ons heeft gebracht, kan omslaan in een nadeel wanneer bezoekers worden geconfronteerd met vervuiling. De overheid, het bedrijfsleven én iedere burger hebben hierin een verantwoordelijkheid. Dit Wereldkampioenschap heeft ons een unieke kans geboden. Laten wij die kans niet verspelen.
Meer dan een voetbalwedstrijd
Toen mijn vriend en ik na afloop terugkeerden naar ons hotel, beseften wij dat wij iets hadden meegemaakt dat waarschijnlijk nooit meer op dezelfde manier terug zou komen. Wij hadden gezien hoe Curaçao naast Duitsland stond op het grootste voetbalpodium ter wereld. Wij hadden samen met duizenden landgenoten Mama Wak gezongen.
Wij hadden ons volkslied gehoord voor meer dan 70.000 mensen en miljoenen via televisie. Wij hadden Livano Comenencia geschiedenis zien schrijven. En wij hadden ervaren hoeveel respect en bewondering de wereld voor ons kleine eiland had.
Wij hebben de wedstrijd tegen Duitsland met 7-1 verloren, maar als Curaçaoënaars hebben wij die dag gewonnen. Wij hebben bewezen dat dromen werkelijkheid kunnen worden. Wij hebben bewezen dat een klein eiland groot kan zijn. En bovenal hebben wij bewezen dat Curaçao, hoe klein ook op de wereldkaart, een plaats heeft veroverd in de geschiedenis van het wereldvoetbal.
Lang leve Curaçao. Het kleine eiland dat de wereld liet zien dat geen droom te groot is.
