Van Curaçao naar Cooperstown: Andruw Jones bereikt honkbalonsterfelijkheid
WILLEMSTAD/COOPERSTOWN – Andruw Jones is vandaag officieel opgenomen in de National Baseball Hall of Fame. De oud-speler uit Willemstad is daarmee de eerste op Curaçao geboren honkballer die een plaats heeft gekregen tussen de grootste spelers uit de geschiedenis van de Amerikaanse Major League.
Jones werd tijdens de ceremonie in Cooperstown geëerd met Carlos Beltrán uit Puerto Rico en de Amerikaan Jeff Kent. Op de plaquette van Jones staat het logo van de Atlanta Braves, de club waarvoor hij twaalf seizoenen speelde en waarmee hij uitgroeide tot een van de beste verdedigende buitenvelders aller tijden.
Zijn opname is niet alleen een persoonlijke bekroning, maar ook een historisch moment voor Curaçao en het Caribische honkbal. Geen enkele op Curaçao geboren speler bereikte eerder de Hall of Fame. Jones is bovendien pas de 23ste buiten de Verenigde Staten geboren speler die tot het honkbalmuseum wordt toegelaten.
Een jongen van een klein eiland
De weg naar Cooperstown begon op de honkbalvelden van Curaçao. Jones werd op 23 april 1977 geboren in Willemstad en tekende in 1993, op zestienjarige leeftijd, als internationale amateur bij de Atlanta Braves.
In een interview met BravesVision stond Jones dit weekeinde stil bij de scouts die hem op het eiland ontdekten. Hij noemde onder anderen Giovanni Viceisza, Paul Snyder, Bill Clark en Carlos Rios. Zij zagen zijn talent op Curaçao en brachten hem naar de Verenigde Staten om zijn droom na te jagen.
Jones benadrukte daarbij hoe bepalend die ene kans is geweest. De boodschap die hij sindsdien aan jonge spelers meegeeft, is dat zij een geboden mogelijkheid volledig moeten benutten, omdat nooit zeker is of er nog een tweede komt.
Binnen drie jaar doorliep hij de verschillende niveaus van de Minor League. In 1995 werd hij door Baseball America uitgeroepen tot beste speler in de Amerikaanse minor leagues. Toch nodigden de Braves hem het jaar daarna aanvankelijk niet uit voor het trainingskamp van het eerste elftal.
Jones begon het seizoen 1996 bij High-A Durham, promoveerde vervolgens naar Double-A en speelde daarna slechts twaalf wedstrijden op Triple-A-niveau. Op 15 augustus 1996 maakte hij op negentienjarige leeftijd zijn debuut in de Major League. Hij was na Hensley Meulens en Ralph Milliard pas de derde op Curaçao geboren speler op het hoogste Amerikaanse niveau.
Twee homeruns op het grootste podium
Twee maanden na zijn debuut kende de honkbalwereld zijn naam. In de eerste wedstrijd van de World Series tegen de New York Yankees sloeg Jones een homerun in zijn eerste twee slagbeurten.
Daarmee werd hij de jongste speler die ooit een homerun sloeg in de World Series. Hij is nog altijd de enige tiener die dat heeft gedaan. De toen negentienjarige Jones passeerde bovendien Mickey Mantle als jongste speler met een homerun in de Amerikaanse honkbalfinale.
Zelf beschouwt Jones die wedstrijd nog altijd als zijn belangrijkste aanvallende herinnering. Hij sloeg later 51 homeruns in één seizoen en kwam in zijn loopbaan tot 434, maar in het interview met BravesVision koos hij opnieuw voor die twee homeruns in 1996.
“Dat was het moment waarop iedereen zich afvroeg: wie is dat kind?”, zei Jones. Hij had toen eigenlijk nog op college kunnen zitten, maar stond tegenover de Yankees op het grootste honkbalpodium ter wereld.
“Dad, we did it... I love you very much.” ❤️
— MLB Network (@MLBNetwork) July 26, 2026
An emotional Andruw Jones gives tribute to his late father during his Hall of Fame induction speech. https://t.co/E6FcCelnZn pic.twitter.com/wK0RW8oYnE
Meester van het midveld
De homeruns maakten hem beroemd, maar zijn verdediging bracht hem uiteindelijk naar Cooperstown. Jones veranderde de manier waarop het midveld bij de Braves werd verdedigd. Door zijn snelheid, positiegevoel en vermogen om de bal vroeg te lezen, liet hij moeilijke vangballen vaak eenvoudig lijken.
Tussen 1998 en 2007 won hij tien jaar achter elkaar de Gold Glove voor de beste verdediger op zijn positie. Alleen Willie Mays en Roberto Clemente wonnen de onderscheiding vaker als buitenvelder. Jones behoort samen met Mays, Clemente, Al Kaline, Ken Griffey junior en Ichiro Suzuki tot de enige buitenvelders met tien Gold Gloves.
Zijn verdedigende waarde van 24,4 defensive WAR is volgens Baseball Reference de hoogste die ooit voor een buitenvelder is berekend. Tussen 1998 en 2007 verzamelde hij in totaal 57,6 WAR. Alleen Barry Bonds en Alex Rodriguez presteerden in die periode beter.
Voormalig ploeggenoot Chipper Jones noemde hem de beste midvelder die hij ooit heeft gezien. Nog grotere erkenning kwam van Willie Mays, die zelf lange tijd als de beste buitenvelder uit de honkbalgeschiedenis werd beschouwd. Volgens oud-speler en Braves-coach Terry Pendleton zei Mays persoonlijk tegen Jones dat hij de beste midvelder was die hij ooit had zien spelen.
Ook een gevaar aan slag
De defensieve klasse overschaduwde soms hoeveel Jones ook aanvallend bijdroeg. Hij sloot zijn zeventien seizoenen in de Major League af met 1.933 honkslagen, 434 homeruns, 1.289 binnengeslagen punten en 152 gestolen honken.
Jones werd vijfmaal geselecteerd voor de All-Star Game en sloeg in zeven seizoenen ten minste dertig homeruns. Zijn beste aanvallende jaar was 2005. Hij leidde toen de National League met 51 homeruns en 128 binnengeslagen punten en eindigde als tweede in de verkiezing voor meest waardevolle speler.
Met Atlanta bereikte hij ieder jaar tussen 1996 en 2005 de play-offs. Na zijn vertrek bij de Braves speelde hij achtereenvolgens voor de Los Angeles Dodgers, Texas Rangers, Chicago White Sox en New York Yankees. Daarna sloot hij zijn actieve loopbaan af in Japan.
Een lange tocht naar erkenning
Dat Jones uiteindelijk in Cooperstown zou belanden, was lange tijd niet zeker. Zijn prestaties namen na zijn vertrek uit Atlanta sterk af. Vooral die zwakkere laatste jaren bleven bij sommige stemgerechtigde honkbaljournalisten zwaar wegen.
In 2018 kreeg hij bij zijn eerste verkiezing slechts 7,3 procent van de stemmen. Dat was maar net boven de grens van vijf procent die nodig was om het volgende jaar opnieuw op het stembiljet te komen.
Geleidelijk veranderde de beoordeling van zijn loopbaan. Nieuwe statistieken maakten zijn uitzonderlijke verdedigende waarde beter zichtbaar en steeds meer kiezers gingen zijn eerste tien jaar bij Atlanta zwaarder wegen. Zijn percentage steeg van 7,3 procent in 2018 naar 66,2 procent in 2025.
Bij zijn negende verkiezing kreeg Jones 333 van de 425 stemmen, goed voor 78,4 procent. Daarmee passeerde hij de vereiste grens van 75 procent. Geen enkele door honkbaljournalisten gekozen Hall of Famer begon ooit met zo weinig steun en bereikte later alsnog Cooperstown.
Eerst zijn moeder
Jones hoorde in januari dat hij was gekozen terwijl hij in de Dominicaanse Republiek golf speelde met vrienden en voormalige honkballers. De eerste persoon die hij belde was zijn moeder.
In het interview met BravesVision vertelde hij dat zij emotioneel werd en hem via een videogesprek wilde zien. Jones, die zichzelf omschrijft als iemand die weinig emoties toont, wilde dat aanvankelijk niet. Zijn vader, die een grote rol speelde in zijn ontwikkeling als honkballer, heeft de bekroning niet meer kunnen meemaken.
“Ik speelde niet om in de Hall of Fame te komen”, zei Jones. “Ik speelde omdat ik van het spel hield. Ik speelde om te winnen en omdat God mij talent had gegeven.”
Bij zijn dankwoord betrok hij niet alleen zijn familie, scouts, coaches en voormalige ploeggenoten, maar nadrukkelijk ook Curaçao. Zijn opname maakt hem de twaalfde speler die met het logo van de Braves op zijn plaquette de Hall of Fame binnengaat. Atlanta nam zijn rugnummer 25 in 2023 al definitief uit gebruik.
Jones bleef na zijn actieve loopbaan betrokken bij het honkbal. Dit jaar leidde hij het Koninkrijksteam tijdens de World Baseball Classic. Daarmee keerde de jongen die op Curaçao door Amerikaanse scouts werd ontdekt terug als leider van een nieuwe generatie spelers uit het Koninkrijk.
De afstand tussen Willemstad en Cooperstown bedraagt duizenden kilometers. Voor Jones duurde de reis meer dan dertig jaar en negen verkiezingsrondes. Vanaf vandaag hangt zijn plaquette definitief tussen die van de grootste honkballers aller tijden.
