Curaçao wil toerisme beter sturen, maar 7.100 extra kamers zijn al vergund

Dick Drayer

wo 23 sep 2026 · - leestijd 2 minuten

WILLEMSTAD – Curaçao wil de toekomstige groei van het toerisme gaan sturen volgens het principe ‘High Value, Low Impact’. Tegelijkertijd ligt een uitbreiding van de toeristische verblijfscapaciteit met bijna 60 procent al grotendeels vast. Volgens nieuwe cijfers van het Curaçao Tourist Board zijn tot 2030 ruim 7.100 extra kamers voorzien, verdeeld over 29 projecten.

Het ministerie van Economische Ontwikkeling (MEO) maakte deze week bekend dat het onderzoek naar de draagkracht van het toerisme de basis moet vormen voor een nieuw beleidskader. Dat beleid moet niet langer alleen gericht zijn op meer bezoekers, maar op toerisme dat meer economische waarde oplevert en tegelijkertijd minder druk legt op natuur, infrastructuur en samenleving. Het ministerie noemt dat ‘High Value, Low Impact Tourism’.

De timing van die koerswijziging is opvallend. Uit de presentatie van CTB blijkt dat de uitbreiding van de verblijfscapaciteit al vergevorderd is. In 2025 telde Curaçao volgens CTB ruim 12.000 kamers. Voor 2030 wordt uitgegaan van bijna 19.500 kamers, een toename van 58 procent. Het gaat om ruim 7.100 extra kamers bij 29 ontwikkelingen, met een gezamenlijke private investering van naar schatting bijna anderhalf miljard dollar. CTB omschrijft de projecten als reeds vergund en in ontwikkeling; de uiteindelijke aantallen kunnen volgens de organisatie nog veranderen.

Daarmee ontstaat een fundamentele vraag voor het nieuwe toerismebeleid: hoeveel ruimte heeft de overheid nog om de groei daadwerkelijk te sturen als een groot deel van de toekomstige capaciteit al is vergund?

Groei komt vóór het beleid

Het probleem is niet dat Curaçao pas nu ontdekt dat het toerisme groeit. De groei is al jaren zichtbaar. Tot en met augustus van dit jaar kwamen bijna 600.000 verblijfstoeristen naar het eiland, Afgerond tien procent meer dan in dezelfde periode vorig jaar. In heel 2025 waren het er bijna 800.000.

De nieuwe beleidsrichting komt juist voort uit de gevolgen van die snelle expansie. De zogenoemde Tourism Carrying Capacity Study onderzocht hoeveel toeristische groei Curaçao op langere termijn kan verwerken zonder dat infrastructuur, natuur en leefbaarheid onevenredig onder druk komen te staan.

MEO zegt nu expliciet dat dat onderzoek de basis wordt voor een nationale toerismevisie. Daarin moeten onder meer de voorwaarden, beleidsinstrumenten en verantwoordelijkheden worden vastgelegd waarmee Curaçao zijn toeristische ontwikkeling wil sturen.

Ook CTB zegt de nadruk te willen verleggen. De organisatie wil bezoekers beter over het jaar en over het eiland spreiden en bezoekers aantrekken die meer waarde toevoegen zonder extra druk op milieu, buurten en openbare ruimte. Tegelijk wordt gewerkt aan een toeristisch masterplan voor vijf jaar.

Maar wat betekent ‘low impact’ bij 7.100 extra kamers?

Juist daar zit de spanning. Iedere nieuwe hotelkamer moet uiteindelijk worden gevuld. Een stijging van de verblijfscapaciteit met 58 procent betekent daarom niet alleen meer gebouwen, maar potentieel ook aanzienlijk meer vliegtuigstoelen, verkeer, watergebruik, afval, afvalwater, personeel en bezoekers op stranden en andere toeristische plekken.

CHATA erkent in zijn presentatie eveneens dat de omvang en snelheid van de hotelontwikkeling om even snelle investeringen vragen in afvalwaterverwerking, infrastructuur en personeel. De brancheorganisatie wijst erop dat nieuwe resorts eigen waterzuiveringsinstallaties aanleggen, dat hotels in de Willemstad-corridor op het centrale afvalwatersysteem moeten worden aangesloten en dat sommige accommodaties grijs water hergebruiken.

Dat zijn maatregelen om de gevolgen van groei op te vangen. Ze beantwoorden echter nog niet de beleidsvraag die het carrying-capacityonderzoek oproept: hoeveel groei wil Curaçao uiteindelijk toestaan?

MEO kondigt nu een andere filosofie aan, maar heeft nog geen concreet plafond genoemd voor bezoekers, hotelkamers of toeristische ontwikkelingen. En daarmee ontstaat een merkwaardige volgorde: eerst zijn duizenden nieuwe kamers vergund en miljarden aan investeringen op gang gebracht, daarna wordt het beleidskader ontwikkeld dat moet bepalen welke groei het eiland eigenlijk aankan.