Kranshi schat dat drie op de tien baby’s ongedocumenteerde ouder hebben

WILLEMSTAD – Naar schatting drie op de tien baby’s die jaarlijks op Curaçao worden geboren, hebben één of twee ongedocumenteerde ouders. Dat blijkt uit een schatting van Publieke Zaken, beter bekend als Kranshi. Officiële cijfers hierover ontbreken, omdat het Centraal Bureau voor de Statistiek niet registreert hoeveel kinderen uit ongedocumenteerde ouders worden geboren.

Het gaat nadrukkelijk om een schatting van medewerkers van Kranshi en niet om een statistisch vastgesteld percentage. Volgens de informatie uit het journalistieke project Schaduwkinderen van Curaçao kan het werkelijke aandeel zelfs hoger liggen, omdat niet alle ongedocumenteerde ouders de geboorte van hun kind laten registreren. Angst om bij de overheid in beeld te komen speelt daarbij een rol.

Kranshi probeert die angst weg te nemen door uit te leggen dat geboorteaangifte geen gevolgen heeft voor de verblijfsstatus van de ouders. Een kind van ongedocumenteerde ouders kan wel een geboorteakte krijgen, maar wordt zonder verblijfsvergunning niet opgenomen in de bevolkingsadministratie. Het kind staat dan wel geregistreerd bij de burgerlijke stand als op Curaçao geboren, maar heeft daarmee nog geen verblijfsrecht.

Ook bestaat volgens het onderzoek veel onduidelijkheid over de nationaliteit van kinderen die op Curaçao worden geboren. Geboorte op het eiland betekent niet automatisch dat een kind Nederlander wordt. Een geboorteakte geeft op zichzelf geen Nederlandse nationaliteit en evenmin een verblijfsvergunning.

Afhankelijk van anderen

Het project beschrijft verschillende kinderen en jongeren die op Curaçao zijn geboren en opgegroeid, maar door de verblijfsstatus van hun ouders zelf jarenlang in onzekerheid verkeren.

Zo kreeg een meisje dat in het onderzoek Noël wordt genoemd een verblijfsvergunning doordat een Curaçaose familie bereid was garant voor haar te staan. Die vergunning moet zij iedere vier jaar opnieuw aanvragen. Zonder die hulp zou zij volgens het onderzoek waarschijnlijk zonder verblijfsdocumenten zijn opgegroeid.

Een andere jongere, Amara, verloor haar verblijfsvergunning nadat haar vader zijn baan verloor en niet langer financieel voor haar garant kon staan. Een lerares die haar al jaren kende, besloot vervolgens persoonlijk garant voor haar te staan. Daardoor kon zij haar verblijfsvergunning behouden en kreeg ze later een permanente verblijfsvergunning.

Special met portretten

De verhalen maken deel uit van het journalistieke fotoproject Schaduwkinderen van Curaçao van fotograaf Berber van Beek. Het project bouwt voort op haar eerdere serie The Hidden Voices over ongedocumenteerde mensen op Curaçao. Voor de veiligheid van betrokkenen zijn sommige verhalen, personages en beelden geënsceneerd, gefictionaliseerd of samengevoegd. De beschreven gebeurtenissen zijn volgens de maker gebaseerd op daadwerkelijke ervaringen.

Curaçao.nu publiceert zaterdag een eerste special met de portretten en verhalen uit Schaduwkinderen van Curaçao, waarin jongeren vertellen wat het betekent om op Curaçao geboren en opgegroeid te zijn, maar juridisch niet vanzelfsprekend op het eiland te mogen blijven.