Izaline Calister wil ‘Rum & Coca-Cola’ op 1 november naar Curaçao brengen

WILLEMSTAD – Izaline Calister is met het Jeugdmuseum in gesprek om haar voorstelling Rum & Coca-Cola op 1 november op Curaçao te spelen. De zangeres zegt er alles aan te doen om dat voor elkaar te krijgen. De komst van de voorstelling is nog niet definitief bevestigd.

Calister maakte haar plannen bekend tijdens een gesprek met presentator Tania Kross in Middag Magazine op Curacao 101.1 FM. Volgens de zangeres heeft het Jeugdmuseum dit jaar iets te vieren. Zij onderzoekt daarom met de organisatie of de voorstelling op 1 november naar Curaçao kan komen.

“Iedereen wil dat heel graag”, zei Calister. Ze verwacht dat het plan kan doorgaan, maar maakte nog geen locatie, aanvangstijd of informatie over de kaartverkoop bekend.

Oorlog door de ogen van haar grootmoeder

Rum & Coca-Cola gaat over de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog voor Curaçao. Volgens Calister weten veel mensen niet dat de oorlog ook op het eiland duidelijk werd gevoeld. Zelfs op Curaçao is die geschiedenis volgens haar niet altijd meer bekend.

De inspiratie voor de voorstelling komt mede van haar vader. Hij was vroeger hopman en vertelde zijn kinderen rond het kampvuur verhalen over de Curaçaose geschiedenis. Calister en haar familie luisterden daar volgens haar aandachtig naar.

Een van die verhalen ging over de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog voor het eiland. Calister besloot dat verhaal verder te onderzoeken en door te vertellen.

Dat onderzoek deed ze samen met haar man. Hij verdiept zich volgens Calister graag in geschiedenis en zocht ook beeldmateriaal voor de voorstelling.

Calister onderzocht daarnaast het leven van haar grootmoeder. Die was tijdens de oorlog ongeveer dertig jaar oud, getrouwd en moeder van een gezin. Vanuit haar ervaringen laat Calister zien hoe een gewone Curaçaose vrouw de gebeurtenissen beleefde.

Daarbij komen onder meer de verduistering, de berichten over Hitler en de oorlog in Europa en de komst van vluchtelingen naar Curaçao aan bod. Calister combineert die persoonlijke invalshoek met historische context.

Muziek, beelden en persoonlijke verhalen

In de voorstelling worden verhalen en beelden afgewisseld met muziek uit de oorlogsjaren. Calister gebruikt zowel liedjes die destijds werden gezongen als nummers die zij zelf over de gebeurtenissen schreef.

Volgens de zangeres komen in haar theatervoorstellingen verschillende disciplines samen: muziek, tekst, geschiedenis, acteren, licht en geluid. Daarmee wil zij het publiek tijdelijk meenemen naar een andere wereld en tegelijkertijd iets vertellen over een deel van de geschiedenis dat weinig bekend is.

Calister hoopt dat bezoekers na afloop beseffen hoe bijzonder en veelzijdig de Curaçaose geschiedenis is. Haar doel is dat ook mensen die vooraf weinig van het onderwerp weten, naar huis gaan met nieuwe kennis.

Eerder gebruikte ze een vergelijkbare vorm voor Tula en Juliet, een voorstelling over haar overgrootmoeder. Calister ontdekte daarbij dat historische gebeurtenissen voor haar sterker worden wanneer ze die kan verbinden met een persoonlijk familieverhaal.

Afstand genomen van jacht op hits

Tijdens het gesprek vertelde Calister ook waarom zij zich op kleinschalige muziek en theater is gaan richten. Na een periode met grote hits merkte zij dat de voortdurende druk om opnieuw succes te boeken haar ongelukkig maakte.

Ze besloot haar band op te geven en verder te gaan met een klein gezelschap met gitaar en bugel. Daarna koos zij steeds nadrukkelijker voor het theater, omdat ze daar muziek, verhalen en geschiedenis kon samenbrengen.

Calister zei dat haar definitie van populariteit en succes anders is dan die van veel andere mensen. De druk om steeds groter te worden en nieuwe hits te maken, paste niet bij haar. In een kleinere bezetting vond zij het plezier in het optreden terug.

‘Mi Pais’ in tien minuten geschreven

Calister noemde tijdens het gesprek Mi Pais en Forsa als haar twee favoriete eigen liedjes.

Mi Pais begon aanvankelijk als een liefdeslied. Toen zij de tekst niet af kreeg, gooide ze het oorspronkelijke idee weg en begon opnieuw. Binnen tien minuten schreef ze vervolgens de tekst over haar land.

Het nummer werd als laatste lied voor het betreffende album opgenomen. De andere musici waren volgens Calister eigenlijk al klaar. Ze speelden het lied twee keer; de eerste opname bleek uiteindelijk de juiste.

Calister verwacht dat Mi Pais ook na haar dood zal blijven bestaan. Het lied beschrijft volgens haar de liefde voor Curaçao zonder alleen naar de mooie kanten van het eiland te kijken. Ook de minder goede kanten mogen daarin worden benoemd.

Het nummer Forsa schreef ze in een moeilijke periode voor zichzelf. Aanvankelijk kon ze het naar eigen zeggen niet goed live zingen en liet ze het liggen. Later pakte ze het opnieuw op. Het lied gaat over innerlijke kracht en herinnert mensen eraan dat die kracht hen kan helpen wanneer het slecht gaat.

Curaçaos talent op Amsterdamse opleiding

Calister geeft ook les aan de Kleinkunstacademie in Amsterdam. Volgens haar beginnen daar dit jaar twee studenten uit Curaçao. Van ongeveer 350 kandidaten worden er volgens Calister achttien toegelaten.

Dat twee van die achttien studenten uit Curaçao komen, zegt volgens haar iets over de hoeveelheid talent op het eiland. Er studeren bovendien al andere Curaçaoënaars aan de opleiding.

Calister vindt dat deze jonge artiesten ook op Curaçao een plek moeten krijgen om te laten zien wat zij kunnen. Kross wees in dat verband op het belang van een theater op het eiland. Volgens beide zangeressen is er veel talent, maar is ook een podium nodig waarop dat talent zich kan ontwikkelen en presenteren.

Als Rum & Coca-Cola in november daadwerkelijk naar Curaçao komt, wil Kross Calister opnieuw in de studio uitnodigen. Dan kunnen ook de locatie en de inhoud van de voorstelling worden besproken.