Verkoop SEHOS wordt steeds ingewikkelder: hogere taxaties, doorverkoop en vragen over rol overheid
WILLEMSTAD – De verkoop van het voormalige Sint Elisabeth Hospitaal (SEHOS) op Curaçao is uitgegroeid tot een conflict over miljoenen guldens, de bescherming van cultureel erfgoed en de rol van de overheid. Minister Charles Cooper heeft vandaag, donderdag 8 oktober, taxatierapporten gepubliceerd waaruit blijkt dat het ziekenhuiscomplex volgens deskundigen aanzienlijk meer waard was dan de tien miljoen gulden waarvoor het werd verkocht. Curator Danilo Narvaez verdedigt die verkoop juist en zegt dat de overheid haar hogere bod onvoldoende kon onderbouwen. Uit notariële akten blijkt bovendien dat een deel van het vastgoed slechts zes dagen na de overdracht alweer werd doorverkocht.
Het conflict wordt extra opmerkelijk doordat de overheid al jaren plannen had voor de gebiedsontwikkeling van Colon en Otrobanda. Uit officiële rapportages over het Landspakket Curaçao blijkt dat de regering daarvoor al vóór het faillissement van SEHOS een principenota en grondexploitatie had goedgekeurd.
Waarom de overheid het voormalige ziekenhuis niet eerder probeerde te verwerven en of onteigening ooit serieus is onderzocht, is nog onduidelijk.
Cooper publiceert hogere taxaties
De nieuwe documenten die Cooper vandaag op Facebook plaatste, bevatten twee taxaties die in opdracht van zijn ministerie van Verkeer, Vervoer en Ruimtelijke Planning (VVRP) zijn opgesteld.
In augustus 2022 waardeerden drie taxateurs het ziekenhuiscomplex op 19,5 miljoen gulden bij onderhandse verkoop. De executiewaarde bedroeg volgens dat rapport 11,7 miljoen gulden.
Een tweede taxatie, gedateerd 25 mei 2026, komt aanzienlijk hoger uit. Daarin bedraagt de onderhandse verkoopwaarde 26,3 miljoen gulden en de executiewaarde 18,5 miljoen gulden.
De rapporten zijn opgesteld door taxateurs van Anprocor, Caresto International en RvM Design & Taxaties.
Cooper gebruikt de documenten om de curator te verwijten dat hij het ziekenhuiscomplex voor tien miljoen gulden heeft verkocht, terwijl het vastgoed volgens de minister veel meer waard was.
De taxaties roepen inderdaad vragen op. Vooral omdat er nu ook een taxatie uit 2022 is opgedoken met een aanzienlijk hogere executiewaarde dan de curator zelf noemt.
Narvaez stelt namelijk dat hij beschikte over een taxatierapport uit september 2022, waarin de executiewaarde op 8,15 miljoen gulden werd vastgesteld.
Of beide rapporten precies hetzelfde vastgoed en dezelfde uitgangspunten betreffen, is nog niet vastgesteld. De nieuwe taxatie van mei 2026 dateert bovendien van ná de ondertekening van de oorspronkelijke koopovereenkomst.
Overheid bood uiteindelijk vijftien miljoen
De discussie over de waarde volgt op een openbare verklaring die curator Danilo Narvaez op 7 oktober verspreidde.
Daarin beschrijft hij hoe de onderhandelingen over het ziekenhuiscomplex verliepen nadat SEHOS op 11 juni 2025 failliet was verklaard.
Volgens Narvaez had Otrabanda Village al tijdens de eerdere surseance van betaling een koopovereenkomst voor tien miljoen gulden gesloten. Die kon destijds niet worden uitgevoerd door beslagleggingen van de Ontvanger.
Na het faillissement meldde het bedrijf zich opnieuw en bracht het in oktober 2025 weer een bod van tien miljoen gulden uit.
De overheid had zich ondertussen in juli 2025 als geïnteresseerde koper gemeld. Het Land bood aanvankelijk vier miljoen gulden, maar stelde daarbij als voorwaarde dat de curator een vordering van bijna tachtig miljoen gulden op de overheid zou laten vallen en een lopende rechtszaak zou intrekken. De curator wees dat voorstel af.
In februari 2026 meldde de advocaat van het Land dat de overheid mogelijk elf miljoen gulden wilde bieden. Narvaez vroeg hoe de aankoop zou worden betaald en uit welke begrotingspost het geld moest komen. Volgens hem kwam daarop geen bevredigend antwoord.
Op 2 maart tekende de curator de koopovereenkomst met Otrabanda Village. Vier dagen later, op 6 maart, verhoogde de overheid haar bod naar vijftien miljoen gulden. Volgens Narvaez was dat te laat.
Cooper betwist de gang van zaken. Hij vindt dat de curator het hogere overheidsbod niet had mogen passeren en heeft gezegd juridische stappen tegen hem te overwegen.
Deel vastgoed na zes dagen doorverkocht
De notariële akten voegen een belangrijk element toe aan de discussie.
Op 30 juni 2026 werd het voormalige SEHOS-vastgoed voor tien miljoen gulden aan Otrabanda Village geleverd. Het ging om twee percelen, B3497 en B3498, met een gezamenlijke oppervlakte van ruim 23.000 vierkante meter.
Zes dagen later, op 6 juli, verkocht Otrabanda Village perceel B3498, met een oppervlakte van 8.174 vierkante meter, voor vier miljoen gulden aan Kunuku Aqua Resorts Holding.
Daarmee werd het oorspronkelijke ziekenhuisvastgoed verdeeld over twee particuliere ondernemingen.
Dat is relevant omdat de curator zijn keuze voor Otrabanda Village mede rechtvaardigt met een masterplan voor restauratie, erfgoedbescherming en verdere ontwikkeling van het complex.
De curator zegt dat de overheid geen vergelijkbaar ontwikkelingsplan had ingediend.
Of de snelle doorverkoop al onderdeel was van het oorspronkelijke masterplan, is niet bekend. Evenmin is duidelijk in hoeverre de curator vooraf van die opsplitsing wist.
Regering onderhandelde alsnog met kopers
Cooper verklaarde begin deze week dat de regering na de verkoop alsnog met de particuliere eigenaren heeft onderhandeld om het complex in handen te krijgen.
Volgens de minister kwam daar een aankoopbedrag van dertien miljoen gulden uit voort. Ook zou CMC Vastgoed vier miljoen gulden bijdragen voor de inrichting van een nazorgcentrum.
De minister presenteert de transactie als gunstig, mede gezien de hogere taxatiewaarde van het vastgoed.
Maar de tot dusver onderzochte notariële akten bevestigen alleen de oorspronkelijke verkoop aan Otrabanda Village en de daaropvolgende doorverkoop van een perceel aan Kunuku Aqua Resorts Holding.
De latere eigendomsoverdracht aan het Land Curaçao of CMC Vastgoed, de precieze verdeling van de percelen en de financiering van de genoemde dertien miljoen gulden zijn daarmee nog niet onafhankelijk vastgesteld.
Overheid had al jarenlang ontwikkelingsplannen
De kwestie raakt ook aan het grond- en vastgoedbeleid van de Curaçaose overheid.
Uit rapportages over het Landspakket Curaçao blijkt dat VVRP al vóór de start van het Landspakket werkte aan een programma voor grond- en vastgoedontwikkeling.
Binnen dat programma werden onder meer plannen uitgewerkt voor de gebieden Rif en Colon. De regering keurde de principenota en grondexploitatie voor Colon goed en stelde daarvoor middelen beschikbaar via de kapitaaldienst.
Ook werd de aankoop van het Chephacu-gebouw goedgekeurd en gewerkt aan plannen voor een nieuwe kraamkliniek.
Maar de uitvoering verliep moeizaam. Een evaluatie en een zogenoemde Gateway Review in 2024 leidden tot de conclusie dat het programma moest worden herijkt.
De Nederlandse Tijdelijke Werkorganisatie beëindigde na twee financiële bijdragen de verdere financiering van het grootste deel van het programma. Volgens een rapportage uit 2026 was de businesscase voor het geplande zorggebouw in Colon bovendien nog niet volledig rond.
Onduidelijk is of het voormalige SEHOS-complex formeel deel uitmaakte van de goedgekeurde gebiedsontwikkeling. Daarvoor zijn de oorspronkelijke plankaarten en besluiten nodig.
Waarom geen onteigening?
Dat de overheid al jarenlang plannen maakte voor dit deel van Willemstad, roept de vraag op waarom niet eerder is geprobeerd het ziekenhuiscomplex te verwerven.
De Curaçaose wetgeving kent de mogelijkheid van onteigening in het algemeen belang, tegen schadeloosstelling en onder wettelijke voorwaarden.
Het is niet bekend of de regering die mogelijkheid heeft onderzocht, waarom daarvan eventueel werd afgezien of welke rol de lopende surseance en het latere faillissement daarbij speelden.
Een bestaand gebiedsontwikkelingsplan betekent overigens niet automatisch dat onteigening juridisch mogelijk of noodzakelijk was.
Wel staat vast dat de overheid bij het faillissement van SEHOS in juni 2025 al beschikte over een beleidskader voor de ontwikkeling van Colon. De precieze relatie tussen dat project en de aankoop van het ziekenhuiscomplex is nog niet opgehelderd.
Claim van bijna tachtig miljoen
Intussen blijft tussen de curator en de overheid een veel groter financieel conflict bestaan.
Narvaez wil bijna tachtig miljoen gulden van het Land Curaçao terugvorderen wegens vermeende wanprestatie en onrechtmatig handelen bij de overgang van SEHOS naar het Curaçao Medical Center.
De vordering houdt verband met afspraken uit 2013 over de exploitatie van het nieuwe ziekenhuis en de afwikkeling van wederzijdse financiële verplichtingen.
Cooper stelt daartegenover dat SEHOS juist een schuld van veertien tot vijftien miljoen gulden aan het Land heeft. Narvaez betwist dat er een rechterlijke uitspraak bestaat die SEHOS verplicht veertien miljoen gulden aan de overheid te betalen.
Daarmee verschillen de partijen niet alleen van mening over de verkoopprijs van het ziekenhuis, maar ook over de onderlinge schulden en vorderingen.
Bronverantwoording: Deze reconstructie berust op de openbare curatorverklaring van 7 oktober, de door Cooper op Facebook gepubliceerde taxatiepagina’s, de eerder onderzochte notariële akten, officiële Landspakketrapportages en openbare berichtgeving. De overdracht en snelle doorverkoop zijn ook afzonderlijk beschreven in de berichtgeving over de registerakten.
Publicatievoorbehoud: Voor de volledige vergelijking van de taxaties zijn alle pagina’s en de kadastrale afbakening nodig. De later door Cooper genoemde overheidsaankoop van dertien miljoen is nog niet onafhankelijk geverifieerd aan de hand van een leveringsakte. Deze twee onzekerheden zijn daarom bewust in het artikel benoemd.
